Συχνές Ορθοπεδικές Παθήσεις ![]() |
ΓΑΓΓΛΙΟ Το γάγγλιο είναι μία μικρή, καλοήθης κύστη γεμάτη διαυγές κολλώδες υγρό, ένας σάκος που εξορμά από παρακείμενη άρθρωση ή κάποιο τενόντιο έλυτρο, συνδεδεμένος συνήθως με ένα μίσχο.
Οι συνηθέστερες θέσεις εντόπισης είναι:
Δεν έχει διευκρινισθεί επακριβώς η αιτιολογία δημιουργίας των γαγγλίων. Θεωρούμε ότι πρόκειται για κήλη του ορογόνου υμένα του τένοντα σε περιπτώσεις γαγγλίων στην περιοχή των καμπτήρων λόγω αυξημένων πιέσεων και πολλαπλών μικροτραυματισμών στην περιοχή. Άλλοτε πάλι στη ραχιαία επιφάνεια, θεωρούμε ότι προέρχονται από εγκολπώματα των αρθρικών θυλάκων και υπερέκκριση αρθρικού υγρού, πιθανόν λόγω φλεγμονής.
Τα γάγγλια συνήθως είναι ανώδυνα, δημιουργούν όμως ένα άσχημο αισθητικό αποτέλεσμα και έτσι δε γίνονται ανεκτά. Κάποια άλλα δε γίνονται ορατά γιατί, λόγω εντόπισης (ενδοαρθρικά, ενδονευρικά), βρίσκονται μακριά από την επιφάνεια. Είναι δυνατόν κάποια γάγγλια να ενοχλούν την κίνηση κάποιας άρθρωσης ή να δημιουργήσουν νευρολογικές διαταραχές (πάρεση περονιαίου νεύρου από πίεση και πτώση του άκρου πόδα). Άλλοτε πάλι έχουν παρατηρηθεί αιμωδίες, άλγος ή αδυναμία δακτύλων σε περιπτώσεις ευμεγεθών γαγγλίων κοντά σε κύρια νεύρα του άνω άκρου (μέσο, ωλένιο νεύρο). Τα γάγγλια μπορεί να αυξομειώνονται ανάλογα με το πόσο καταπονούμε τη συγκεκριμένη περιοχή. Διαγιγνώσκονται εύκολα λόγω της σύστασής τους και της διαύγειά τους σε φωτεινή πηγή,
άλλοτε πάλι ίσως χρειασθούν ακτινογραφίες για την ύπαρξη αρθριτιδικών όζων ή κάποιας νεοπλασματικής εξεργασίας, κι άλλοτε υπερηχογράφημα ή MRI για να γίνει διαφοροδιάγνωση από αιμαγγείωμα, λίπωμα κλπ.
Θεραπεία
Συμπτωματικά γάγγλια στην περιοχή του καρπού είναι δυνατόν να υποχωρήσουν με παροδική ακινητοποίηση. Είναι δυνατόν να γίνει διαδερμική παρακέντηση του γαγγλίου, παροχέτευση του περιεχομένου του, διακόρευση αυτού σε πολλά σημεία και πλήρωση του σάκου με κοκτέιλ κορτικοστεροειδούς και αναισθητικού. Η παρακέντηση είναι πολύ επιθυμητή από ασθενείς που δεν δέχονται τη χειρουργική αφαίρεση, ρισκάροντας όμως έτσι την επανεμφάνιση του γαγγλίου που είναι δυνατόν να φτάσει και το 50 %.
Η χειρουργική εξαίρεση του γαγγλίου είναι η θεραπεία εκλογής. Το γάγγλιο μπορεί να θεραπευτεί με χειρουργική αφαίρεση για την οποία δεν απαιτείται συνήθως νοσηλεία. Γάγγλια που βρίσκονται στα δάχτυλα αφαιρούνται με τοπική αναισθησία, ενώ αυτά του καρπού χρειάζονται τοπική, περιοχική/στελεχιαία ή και γενική αναισθησία. Η αφαίρεση του γαγγλίου γίνεται διά μέσου τομής ακριβώς πάνω από τη διόγκωση και λαμβάνεται πρόνοια, ώστε να βρεθεί το σημείο εξορμήσεως του γαγγλίου και να αφαιρεθεί μαζί με το σάκο του.
Μετεγχειρητικά, στα γάγγλια που αφορούν στα δάχτυλα εφαρμόζεται ελαφριά πιεστική επίδεση, ενώ στα του καρπού ακινητοποίηση με γύψινο νάρθηκα για χρονικό διάστημα δύο, τριών εβδομάδων. Φυσιοθεραπευτική αγωγή κρίνεται απαραίτητη προς αποκατάσταση της κινητικότητας της αρθρώσεως, ειδικά στα γάγγλια που εξορμούν από τις αρθρώσεις του καρπού. Ο συνήθης χρόνος αποθεραπείας έπειτα από χειρουργική επέμβαση είναι δύο με τρεις εβδομάδες για μικρά γάγγλια των δακτύλων και έξι με οκτώ εβδομάδες για τα γάγγλια του καρπού. Η επανεμφάνιση των γαγγλίων, στις περιπτώσεις που η αφαίρεση είναι πλήρης, δεν είναι συχνή. Παρά ταύτα η υποτροπή δεν είναι δυνατόν να αποκλειστεί, όπως και η εμφάνιση άλλης καλοήθους ή μη επεξεργασίας στην ίδια περιοχή. ![]() |