Ολική Αρθροπλαστική Ισχίου

Κύριες Ορθοπεδικές Επεμβάσεις Ολική Αρθροπλαστική Ισχίου
 
ΟΛΙΚΗ ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΙΣΧΙΟΥ
 

 
            Η ολική αρθροπλαστική συνιστά τη θεραπεία εκλογής στους ασθενείς που πάσχουν από βλάβες της άρθρωσης του ισχίου όπως οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, όταν η καταστροφή της άρθρωσης από τη νόσο αφορά και την κοτύλη και το μηριαίο. Η επέμβαση μερικές φορές γίνεται και σε άλλες περιπτώσεις όπως σε κατάγματα του ισχίου ή σε άσηπτη νέκρωση της μηριαίας κεφαλής τελευταίου σταδίου. Η αρθροπλαστική του ισχίου περιλαμβάνει την αντικατάσταση της πάσχουσας άρθρωσης με τα επιμέρους τμήματα (προθέσεις) από τα οποία αποτελείται : κυπέλιο κοτύλης, ένθετο κυπελίου, μηριαίος στυλεός, κεφαλάκι μηριαίου στυλεού.
 

 
            Αρχικά αφαιρείται η κατεστραμμένη μηριαία κεφαλή. Ακολουθεί δημιουργία εσοχής στη λεκάνη όπου θα τοποθετηθεί ειδικό κυπέλιο μέσα στο οποίο θα εφάπτεται και θα λειτουργεί η τεχνητή μηριαία κεφαλή. Στο τέλος γίνεται η κατάλληλη προετοιμασία του αυλού του μηριαίου να δεχθεί το μεταλλικό στέλεχος πάνω στο οποίο θα στηριχθεί η τεχνητή κεφαλή. Ειδικό ακρυλικό τσιμέντο οστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εφαρμογή της τεχνητής άρθρωσης στα οστά.
 

                                    

           
        Τα τμήματα της πρόθεσης μοιάζουν στη φυσιολογική ανατομία του ισχίου και λειτουργούν σαν μια φυσιολογική άρθρωση .Τα μέρη της τεχνητής άρθρωσης που θα δημιουργηθεί αποτελούνται κυρίως από μεταλλικά πολύ ανθεκτικά κράματα ατσαλιού και τιτανίου, καθώς επίσης από μεταλλικές επιφάνειες κοβαλτίου – χρωμίου, είτε κεραμικές, είτε από ειδικό ανθεκτικό πλαστικό πολυαιθυλένιο. Όλα τα υλικά είναι απολύτως συμβατά με τον ανθρώπινο οργανισμό.

            Η ολική αρθροπλαστική του ισχίου διαρκεί 1-2 ώρες. Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα ο ασθενής παραμένει υπό νάρκωση (γενική ή περιοχική) και δεν αισθάνεται καθόλου πόνο. Μετά την επέμβαση ο ασθενής παραμένει στην ανάνηψη για μία ώρα όπου παρακολουθείται στενά από τον αναισθησιολόγο και την νοσηλεύτρια της νάρκωσης, έως ότου συνέλθει από την αναισθησία. Την πρώτη μετεγχειρητική μέρα ο ασθενής παραμένει κλινήρης και φέρει προαιρετικά ουροκαθετήρα, σωλήνα παροχέτευσης του τραύματος που παροχετεύει το αίμα από την άρθρωση καθώς και ενδοφλέβιο καθετήρα από τον οποίο λαμβάνει τα απαραίτητα φάρμακα (αντιβιοτικά, παυσίπονα, κλπ). Την δεύτερη μέρα αφαιρούνται οι παροχετεύσεις και ο ασθενής σηκώνεται από το κρεβάτι και βαδίζει με τη βοήθεια ζεύγους βακτηριών ή περιπατητήρα. Τις επόμενες μέρες νοσηλείας ο ορθοπαιδικός σχεδιάζει ένα πρόγραμμα φυσιοθεραπείας ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς, το οποίο υλοποιείται καθημερινά από τους συνεργάτες φυσιοθεραπευτές. Από την πέμπτη μέρα και μετά (συνήθως έβδομη με δέκατη και ανάλογα με το περιστατικό), ο ασθενής εξέρχεται από την κλινική με γραπτές οδηγίες για το διάστημα της αποθεραπείας .

          Ανεξάρτητα από την ηλικία σας, τα προβλήματα στην άρθρωση του ισχίου μπορούν να σας κρατήσουν μακριά από δραστηριότητες που απολαμβάνατε παλαιότερα. Ο πόνος και η δυσκαμψία μπορούν ακόμα να περιορίσουν και τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής. Τα προβλήματα τείνουν να χειροτερεύουν όσο περνά ο καιρός. Ο πόνος στο ισχίο σας μπορεί να προκαλείται από διάφορες αιτίες όπως μακροχρόνια καταπόνηση, μία χρόνια νόσο όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ή ένα οξύ συμβάν, για παράδειγμα ένα κάταγμα ισχίου, που δεν επουλώθηκε σωστά. Η ολική αρθροπλαστική θα προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο σε ποσοστό 90 με 95 % των ασθενών. Θα σας επιτρέψει να εκτελείτε τις συνήθεις καθημερινές δραστηριότητες χωρίς προβλήματα. Η επέμβαση ίσως σας επιτρέψει να ασχοληθείτε με ορισμένα αθλήματα ή βαρύτερες εργασίες πάντα με τις οδηγίες του γιατρού σας. Η κινητικότητα του ισχίου θα βελτιωθεί σχεδόν σε όλους τους ασθενείς. Οι περισσότεροι ασθενείς με σοβαρή δυσκαμψία θα επανακτήσουν σχεδόν φυσιολογική κινητικότητα.

Οι συνηθισμένες ενδείξεις για την αρθροπλαστική είναι :

·        Σοβαρός πόνος στο ισχίο που περιορίζει τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής και την εργασία του ασθενούς.

·        Πόνος που δεν ανακουφίζεται ικανοποιητικά από παυσίπονα, από τη χρήση βοηθητικού μπαστουνιού ή από τον περιορισμό της δραστηριότητας του ατόμου.

·        Σοβαρού βαθμού δυσκαμψία στο ισχίο.

Αντοχή της ολικής αρθροπλαστικής

        Σύμφωνα με μελέτες η δεκαετής επιβίωση της ολικής αρθροπλαστικής του ισχίου αγγίζει το 90 έως 95 %. Η κυριότερη απώτερη επιπλοκή είναι η μηχανική χαλάρωση της πρόθεσης, δηλαδή η απώλεια της σταθερής συγκράτησης της τεχνητής άρθρωσης στα οστά. Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος ο οποίος είναι εντονότερος κατά την έναρξη της βάδισης, ενώ μερικοί ασθενείς αντιλαμβάνονται μικροκινήσεις λόγω της αστάθειας στην τεχνητή άρθρωση. Στα δέκα χρόνια μετά την επέμβαση περίπου το 25 % όλων των τεχνητών ισχίων θα παρουσιάζουν σημεία χαλάρωσης στην ακτινογραφία. Λιγότερα από τα μισά από αυτά (περίπου το 5 με 10 % όλων των τεχνητών ισχίων) θα είναι επώδυνα και θα χρειάζονται ξανά χειρουργική επέμβαση για τοποθέτηση νέας τεχνητής άρθρωσης.

       Η χαλάρωση μεταξύ άλλων παραγόντων εξαρτάται από το σωματικό βάρος και τις καθημερινές δραστηριότητες του ασθενούς. Αυτός είναι ο λόγος που αποφεύγονται οι επεμβάσεις σε υπέρβαρους ασθενείς καθώς και σε νέους και σωματικά δραστήριους. Οι χαλαρές και επώδυνες τεχνητές αρθρώσεις μπορεί να χρειαστούν αντικατάσταση. Τα αποτελέσματα μιας δεύτερης επέμβασης δεν είναι τόσο καλά όσο της αρχικής και η πιθανότητα επιπλοκών είναι μεγαλύτερη.

Επιπλοκές

            Η επίπτωση των περισσότερων επιπλοκών της ολικής αρθροπλαστικής του ισχίου είναι απλά η παραμονή στην κλινική για περισσότερες ημέρες. Μερικές από τις επιπλοκές αυτές μπορεί να είναι σοβαρές και να ταλαιπωρήσουν για καιρό ή ακόμα και να είναι θανατηφόρες όπως η πνευμονική εμβολή.

            Οι πιο συχνές επιπλοκές δε σχετίζονται με το ισχίο και δεν επηρεάζουν το αποτέλεσμα της επέμβασης. Αυτές περιλαμβάνουν :

·        Θρόμβωση στις φλέβες των κάτω άκρων.

·        Ουρολοιμώξεις και δυσουρηθρικά ενοχλήματα.

·        Θρόμβοι στους πνεύμονες (πνευμονική εμβολή)

            Οι επιπλοκές που αφορούν στο ισχίο είναι πολύ πιο σπάνιες, αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις το αποτέλεσμα της επέμβασης μπορεί να μην είναι και τόσο ικανοποιητικό :

·        Εξάρθρωση του ισχίου

·        Φλεγμονή

·        Ανισοσκελία

·        Πόνος στο μηρό

·        Δυσκαμψία ισχίου

·        Βλάβη σε γειτονικά αγγεία και νεύρα

·        Έκτοπη οστεοποίηση

            Μερικές από τις επιπλοκές, όπως η λοίμωξη μπορεί να χρειαστούν επανεγχείρηση. Η εξάρθρωση του ισχίου που μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας αδέξιας κίνησης στο κοντινό διάστημα μετά την επέμβαση, χρειάζεται ανάταξη με χειρισμούς, μερικές φορές υπό νάρκωση. Η έκτοπη οστεοποίηση είναι η ανάπτυξη οστού στη θέση της άρθρωσης και τους γύρω μύες με αποτέλεσμα τη σοβαρή δυσκαμψία του ισχίου.
              Τα τελευταία χρόνια, μεγάλη συζήτηση γίνεται γύρω από την τεχνική AMIS (Anterior Minimally Invasive Surgery).  Πρόκειται   για   μία   πρωτοποριακή   τεχνική χειρουργικής    προσπέλασης    του  ισχίου   στα   πλαίσια  της χειρουργικής επιδιόρθωσης στην περιοχή, με κυριότερη εφαρμογή την ολική αρθροπλαστική του ισχίου. Το κύριό της χαρακτηριστικό είναι  η πολύ μικρή τομή, καθώς και η  ελάχιστη  καταστροφή  ανατομικών     σχηματισμών    της    περιοχής,    γεγονός    που   αποδεδειγμένα   έχει   οδηγήσει   σε   λιγότερο μετεγχειρητικό   πόνο,  ταχύτερη   επούλωση,  ενώ  η  λειτουργική αποκατάσταση των ασθενών επιταχύνεται.
 

 

Επικοινωνηστε

Σκαγιάς Κωνσταντίνος, Χειρουργός Ορθοπεδικός-Τραυματιολόγος
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
Τ. Επικ. Επιμελητής Κλινικής
Αθλητικών Κακώσεων Νοσοκομείου ΚΑΤ

Κρέοντος 138, Αθήνα - Σεπόλια, 10443, ΑΤΤΙΚΗ

Ιατρείο: 211 700 1020

κιν. 6945 465 468

Email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.